Vooruitzichten voor hernieuwbare energie 2026: Het kruispunt van industriële herstructurering en elektromobiliteit onder beleidsaanpassingen

Vooruitzichten 2026 voor hernieuwbare energie: het raakvlak van industriële herstructurering onder beleidsaanpassingen en elektrisch vervoer

Introduction

2025 was een uitdagend jaar voor de hernieuwbare-energiesector. De implementatie van de nieuwe Amerikaanse belastingwet heeft verschillende belastingkredieten voor schone energie verzwakt, en de investeringen in wind- en zonne-energie daalden met 18% op jaarbasis. Toch was hernieuwbare energie nog steeds goed voor 93% van de nieuw toegevoegde elektriciteitscapaciteit in de VS, waarvan zonne-energie en energieopslag 83% bijdroegen. Deze veranderingen beïnvloeden niet alleen de elektriciteitssector, maar creëren ook nieuwe variabelen voor de energievoorziening en de ontwikkeling van oplaadinfrastructuur van de elektrischevoertuigenindustrie (EV). De Renewable Energy Industry Outlook 2026 van Deloitte wijst erop dat beleidsonzekerheid, druk op de toeleveringsketen en de explosieve groei van energieopslag het energielandschap hervormen, en dit alles is onlosmakelijk verbonden met het wereldwijde proces van elektrificatie van het vervoer.

Industry Context

De snelle ontwikkeling van de EV-industrie is onlosmakelijk verbonden met schone elektriciteit. Naarmate de geïnstalleerde capaciteit van hernieuwbare energie in de VS blijft groeien, worden steeds meer EV-laadfaciliteiten rechtstreeks aangesloten op zonne- en windenergie. De in 2025 aangenomen nieuwe belastingwet (One Big Beautiful Bill Act) heeft echter de periode waarin wind- en zonne-energie in aanmerking komen voor belastingkredieten verkort en beperkingen opgelegd aan buitenlandse entiteiten van zorg (FEOC) in de toeleveringsketen, wat heeft geleid tot hogere kosten en kortere projectcycli. Deloitte-analyses voorspellen dat de jaarlijkse nieuwe geïnstalleerde capaciteit van zonne-energie, windenergie en energieopslag in de VS tussen 2026 en 2030 kan dalen tot 30-66 gigawatt, lager dan de eerder verwachte 54-85 gigawatt. Deze groeivertraging kan de mate van vergroening van het elektriciteitsnet beïnvloeden, en daarmee de CO2-intensiteit van het laden van EV's.

Key Developments

• Beleidsdraai en versnelde projectuitvoering: Ontwikkelaars versnellen projecten om in aanmerking te komen voor safe harbor-belastingkredieten, maar het belastingkrediet voor residentiële zonne-energie (25D) loopt na 2025 af, waardoor installateurs overschakelen op huur- en stroomafnameovereenkomsten (PPA's). Energieopslag, waterkracht en geothermische projecten hebben daarentegen een langere termijn voor belastingkredieten.
• Versnelde integratie van energieopslag: Eind oktober 2025 bedroeg de operationele energieopslagcapaciteit in de VS 37,4 gigawatt, een stijging van 32% op jaarbasis. Er is momenteel 19 gigawatt in aanbouw, en in 2026 zal meer dan de helft van de energieopslag op nutsbedrijfsschaal worden gecombineerd met zonne-energie. De vraag van hyperscale datacenters naar stabiele schone elektriciteit stimuleert dat zonne-energie + opslag de snelst inzetbare oplossing wordt.
• Handels- en toeleveringsketendruk: De antidumping- en antisubsidieonderzoeken naar zonne-energie en batterijmaterialen, samen met de FEOC-regels, dwingen ontwikkelaars om hun leveranciers te diversifiëren en te investeren in lokale productie. Dit heeft directe gevolgen voor de toeleveringsketen van tractiebatterijen, kan de batterijkosten verhogen en de wereldwijde batterij-industriële keten hervormen.
• Uiteenlopend beleid op staatsniveau: Sommige staten handhaven hun Renewable Portfolio Standards (RPS), maar Ohio stopt hiermee na 2026 en North Carolina trekt zijn CO2-reductiedoelstelling voor 2030 in. De wisselvalligheid van het beleid op staatsniveau vergroot de langetermijnonzekerheid voor investeringen in oplaadinfrastructuur.## Impact op de industrie

Deze trends hebben meerdere gevolgen voor de elektrischevoertuigenindustrie. Ten eerste biedt de groei van energieopslag een betrouwbaardere bron van schone elektriciteit voor het laden van EV's, met name de combinatie van zonne-energie en opslag kan de druk op het elektriciteitsnet tijdens het nachtelijk laden verlichten. Ten tweede hebben de FEOC-regels en handelstarieven niet alleen invloed op zonnepanelen, maar ook op batterijmaterialen; Chinese toeleveringsketens voor batterijen kunnen te maken krijgen met hogere nalevingskosten, terwijl binnenlandse batterijfabrikanten hiervan profiteren. Bovendien concurreren datacenters en EV's om schone elektriciteit, wat in sommige regio's tot hogere elektriciteitsprijzen kan leiden, maar dit stimuleert laadpuntbeheerders ook om meer te investeren in decentrale zonne-energie en opslag om hun elektriciteitskosten onder controle te houden.

Uitdagingen en risico's

• Beleidsonzekerheid: Het verkorte venster voor federale belastingkredieten en het terugschroeven van doelstellingen op staatsniveau verlengen de terugverdientijd van investeringen in laadinfrastructuur en hernieuwbare-energieprojecten, waardoor ontwikkelaars en beheerders voor grotere beslissingsrisico's komen te staan.
• Stijgende toeleveringskosten: FEOC-beperkingen en tarieven drijven de kosten van componenten en batterijen op; naar verwachting stijgen de kosten voor zonne-energie met 36%-55% en voor onshore windenergie met 32%-63%. Dit werkt door in de aanschafkosten van EV-laadapparatuur.
• Netaansluitings- en vergunningsbelemmeringen: Ondanks de sterke marktvraag vormen wachtrijen voor netaansluiting en vergunningstrajecten nog steeds obstakels voor de uitvoering van projecten, wat de aanleg van laadstations en bijbehorende energieopslag kan vertragen.
• Schommelingen in elektriciteitsprijzen: De vraag van datacenters drijft de elektriciteitsprijzen op, wat het kostenvoordeel van EV's kan ondermijnen, vooral in regio's zonder beschermende regelgeving.

Toekomstverwachtingen

Deloitte verwacht dat de vraag naar schone elektriciteit van datacenters blijft stijgen. De VS is goed voor 90% van de wereldwijde contracten voor koolstofvrije energie van hyperscale datacenters, waarvan hernieuwbare energie 78% van de levering uitmaakt. Deze vraag zal meer energieopslag- en hernieuwbare-energieprojecten stimuleren, wat zorgt voor een stabielere elektriciteitsvoorziening voor het EV-laadnetwerk. Tegelijkertijd zullen strategieën voor lokalisatie en diversificatie van de toeleveringsketen een kernrichting worden voor batterij- en zonne-energiebedrijven, wat kan leiden tot een herstructurering van de wereldwijde batterijtoeleveringsketen. Laadpuntbeheerders moeten energieopslag flexibeler inzetten om in te spelen op prijsschommelingen en netaansluitingsbeperkingen.

Conclusie

De wereldwijde elektrificatie van transport kan niet zonder een gelijktijdige energietransitie. Elke aanpassing van het beleid voor hernieuwbare energie heeft een rimpeleffect op de energievoorziening, de batterijtoeleveringsketen en de laadinfrastructuur van de elektrischevoertuigenindustrie. Pas wanneer beleid en markt de versnelde integratie van energieopslag en hernieuwbare energie gezamenlijk aandrijven, kan de EV-industrie werkelijk een volledige ontkoolde cirkel van brandstof naar elektriciteit realiseren. In de komende jaren moeten ketenpartijen de beleidstrends nauwlettend volgen en in onzekere tijden een veerkrachtiger energie- en toeleveringsstrategie opbouwen.